Ekonomik, Sağlıklı ve Etik
BESLENME

…en ufak bir endişe duymaksızın, bunu, her bir alışkanlığımızın taşıyıcı sütununa büyük bir marifetle uyguladık. Dünya, sorumsuzca yürütülen insani faaliyetler nedeniyle can çekişiyor. Çiftçilerin, binlerce yıllık tarımsal geleneklere sırt çevirmeleri istendiğinde, gözlerimizi kapattık; gerçek lezzetleri “sahteleriyle” hiç soru sormadan takas ettik; adına konvansiyonel -geleneksel, yaygın olarak kullanılan anlamına gelen- dedikleri endüstriyel tarımın, aşırı miktarda gübre, aşırı miktarda pestisit, aşırı sulama, aşırı mekanizasyona dayalı oluşundan, sunmakta olduğu rekabetçi fiyatlar ve her zaman hayalini kurduğumuz bolluğu masalar taşıyabilmesi nedeniyle, hiç mi hiç rahatsızlık duymadık. Aynı şey, aynı sebeplerle, hayvan yetiştiricilerine de dayatılmaya başlandığında, biz yine seyirci kalmaya devam ettik. Az ama sağlıklı olanı, “gerisi-kimin-umurunda” diyerek, çok ile değiş tokuş ettik. Hayvan çiftlikleri toplama kamplarına dönüşürken ve burada tutulan hayvanlar çoğu kez kısa hayatları boyunca bir gün bile güneş yüzü görmeden, yiyeceğe dönüşecekleri günü beklerken, yeter ki hafta sonu doyasıya bir mangal yapıp yiyebilelim diyerek hiçbirimiz kılımızı kıpırdatmadık. Sadece 40 yıl içinde, bu mesuliyetsiz uygulamalar yüzünden, su kaynaklarımız azalıyor, toprağın verimliliği sürekli tekrarlanan kimyasal muameleler nedeniyle zarar görüyor, soluduğumuz hava ve içtiğimiz su tüm bu sıralanan hataların kalıntılarını taşıyor. Tüm bunların üstüne bir de, bize “düşük fiyatlı bolluk” sağlamaları için sömürdüğümüz üçüncü dünya ülkeleri halklarına yaptığımız haksızlıkları eklemeliyiz. Tarım arazisi açabilmek için yakılan ve yok edilen ormanlar bünyelerinde, biyolojik çeşitliliğin de ötesinde pek çok yerel halk barındırıyor.
Benim yüreğim artık bunlara elvermiyor, eğer benimle aynı fikirdeyseniz hangi yolu izlemek gerektiğini en anlaşılır haliyle tarif edeceğim.